Recent reviews by RootPith

Keyifli bir mini macera. Videosunda gördüğünüz kadarıyla ilginizi çektiyse bir şans verin.

7/10

Oyunu satın alırken daha çok oynanış odaklı, retro bir arcade deneyimi bekliyordum; ancak oyunun tasarımı, karakter etkileşimlerini ve diyalogları oyunun merkezine koyan bir anlatı yapısını benimsiyor. Oyun, ana karakter ve Madame Pipistrello arasındaki o bitmek bilmeyen, kendine has atışmaları oyunun temel bir parçası haline getirmiş. Maalesef bu diyalog yoğunluğu ve karakterlerin sürekli 'boş' konuşma tarzı benim oyun zevkime hitap etmedi. Anlatılan hikayeden veya karakterlerin arasındaki dinamikten keyif alanlar için oyun çok daha ilgi çekici olabilir, ancak ben daha saf bir oynanış aradığım için bu diyalog akışı deneyimimi maalesef kısıtladı.

Bu oyunu yıllardır bekliyordum. Hatta Ekim ayında çıkışına 2 hafta kala ertelendiğini duyduğumda epey üzülmüştüm.

Büyük bir 2D Zelda fanı ve Shovel Knight’ı da seven biri olarak üzülerek söylüyorum ki bu oyun güzel olmamış. En büyük sorun hareket etme ve pozisyonlama hissi. Cezalandıran bir zorluk seviyesi olmasa ve Zelda oyunları ayarında bir zorlukla devam etse gayet güzel bir oyun olabilirmiş, ama bunun için de yeterli level design ve puzzle’a sahip değil. Dürüst olalım, bu oyun zor olmasa kimse övmez. Zor ama zorluğu kontrollerden dolayı adil hissettirmiyor.

Bir öz eleştiri olarak, genelde hakkında hype’ım olan ürünleri çıktığında pozitif yorumlayan biri olarak, bu oyunu yıllarca “güzel olacak” diye bekleyip epeyce pişman oldum. Iade ediyorum. Bu kontrollerle indirimde bile yüzüne bakmam. Olmamış.

Çok Nintendo kokan bir indie oyun. Adeta bir Kirby spin-off’u. Gerçekten keyifle bitirdim; biraz kısa ama fiyatını düşününce son derece yeterli.
7.5/10

2-3 saatlik Half-life gibi FPS arayanlar alsın. Basit ama sade, güzel deneyim.

7/10

Flash oyun olsa yeridir, 2-3 dolar bu içeriğe bir tık fazla.

5/10

2-3 saatlik minik ve güzel bir atmosferik 3D platformer.

7/10

İlk kez Resident Evil 1’i 2005 ya da 2006 yılında DS’te oynamıştım. O zamanlar benim için çığır açan bir oyundu. Zelda ve Metroid haricinde “item-based progression” mekaniği içeren pek oyun oynamamıştım, survival horror türü de bana oldukça taze gelmişti. Resident Evil 1’i gerçekten çok sevdiğimi hatırlıyorum.

Ancak bu oyuna yaklaşık 20 senedir hiç dokunmamışım ve bu oynayışımda oyunun biraz “kabız” kalan mekaniklerine, insanı saç baş yoldurtacak kadar kısıtlı envanter sistemine gerçekten çok zor katlandım. Hem de 6 yerine 8 envanter slotu sunan Jill ile oynamama rağmen. Açıkçası deneyimin kendisi bazı oyuncular için zamanla bir speedrun challenge’ına dönüşmüş durumda; onlar bu oyunu artık adeta fidget spinner çevirir gibi oynuyor ve ne kadar iyi tasarlanmış olduğunu savunuyorlar. Fakat yıllar sonra geri dönen ya da sıfırdan başlayan biri için oldukça yorucu ve itici tasarım tercihleri mevcut.

Açıkçası Resident Evil 2 Remake’in izlediği modernizasyon rotasından son derece memnunum. İyi ki Resident Evil 2 Remake, daha modern oyuncular düşünülerek yeniden yapılmış. Millennial-spor biri olmama rağmen, 10 yaşımdayken büyük keyif aldığım bazı oyunlar bugün aynı hissi veremeyebiliyor.

Bence oyunun achievement kazanım oranlarından da insanların ne kadar çabuk cayabildiğini görmek mümkün. “Very Easy” modda bitirmeyi kendine yediremeyen birçok kişi oyundan tamamen soğuyor, bu yüzden bitirme oranları %15-30 civarında kalıyor. Bu kadar bilinen bir klasik için oldukça düşük oranlar bunlar.

6.5/10 (2026 için)
İlk oynadığımda sorsanız 8.5-9’u vardı…

Ayrıca oyun Deck Verified olmasına rağmen pre-recorded videoların çalışması için ekstra Proton GE kurmam gerekti, bu da hoș değil. Kolay bir aşama ama Deck’in plug & play doğasına aykırı.

Hayatımda oynadığım en sinir bozucu rougelite'lardan bir tanesi. Oyunun oynanış akıyor aslında ama mazoşistlere göre.

Şunu sevene de övene de saygım yoktur. Yoklukta gider belki, tam da o sebeple çok övgü almış sanki. PlayStation5'în ilk exclusivelerinden biri olduğu için hakettiğinden fazla övgü aldığını düşünüyorum.

Hayatsız boş beleş insanlara tavsiye ediyorum!!!

I can’t remember the last time a new AAA IP gave me such a fresh gameplay feeling. I partly attribute people labeling this game as an “Xbox 360 era game” to this very reason — because since the early 2010s, the number of AAA games that have managed to be both highly rated and genuinely original can be counted on one hand. The last time I felt this sense of originality was back in 2015 while playing Splatoon on Wii U.

I wish experimental projects like this came along more often, but I doubt they will. Capcom’s stock has apparently taken a hit due to shareholders being dissatisfied with sales. It seems we’ll be sticking with “Indie” games going forward — though I sense a stagnation there as well. Every new indie release is starting to live in the shadow of the previous hit, which is quite an interesting situation.

-Gameplay and Mechanics-
•Gameplay: The mechanics are quite successful. The customization options allow for many different character builds.
•Variety: The weapon selection and attachments are fairly extensive. Despite a relatively short playtime, exploring every corner genuinely rewards you.
•Map: Since I can’t rest until I’ve discovered every point, 100%-ing the map turned into an enjoyable activity rather than a chore for me.
•Difficulty: If I trusted myself more, I’d want to play on Lunatic Mode too. If we had been allowed to carry over standard mode unlocks into hard mode — like in Resident Evil Requiem — I would definitely have tried it; however, the game design doesn’t allow for this, and I respect that.

-Technical Details and Atmosphere-
The graphics and sound design are extremely well-matched with the atmosphere. However, the game is a serious VRAM hog. On the same hardware I played Requiem on, I got significantly lower performance in this game — though once I dialed the settings (preset) down a bit, I was able to achieve a smooth experience.
Characters and Story Presentation
Diana is a genuinely lovable character — so endearing she might just inspire anyone whose biological clock is ticking to want to become a parent. Despite normally being someone who puts story and characters in the backseat in games, I found myself forming a real bond with these characters. In that regard, it more than satisfied me.

-Conclusion-
Capcom is putting out great work this year. I hope the upcoming new Onimusha maintains the same high quality standard.

9/10