If you have ever played a video game on Steam, you owe it to yourself to play this masterpiece. Without this game, there would be no Valve, without Valve there wouldn't be this game. Without Valve there would be no Steam.

Play this game. It's literally like pennies on all of the Steam sales... I promise you, you will love it.

Time? Time.

Time/10

aradan yıllar geçmiş oyunda halen bir sürü bug var. şuna ufak bi el atsanız çok iyi olur.

Retro kafasında tüm IP'leri bitirmek istediğim için hep yarıda bıraktığım lore’u ve oynanışı FPS camiası açısından mihenk taşı olan Half-Life ile başlamak istedim.

Oyunun kendine has bir anlatısı var. No Cutscenes, yani kesintisiz bir anlatı sunuyor. Hikâye sizden kontrolü hiç almadan ilerlediği için kendinizi bir anda YouTube’da bir walkthrough videosu izlerken bulabiliyorsunuz. Çevresel etkileşim de o kadar fazla ki basmadığım bir düğme yüzünden başa döndüğüm çok oldu. Tabii bu benim otistik olmam yüzünden olmuş da olabilir çünkü 20 dakikada oyunu speedrunlayan elemanları görünce gamerlığımı sorguluyorum. Movement mekaniğinin Xen sonrası ise beni zaman zaman gerçekten delirttiği oldu.

Yapay zekâya ayrı bir parantez açmak lazım çünkü askerlerin siz bir siperdeyken yer değiştirmeniz için bomba atmaları ya da sizi sıkıştırmak amacıyla arkanızdan dolanmaları, 98 yapımı bir oyun için oldukça etkileyici. Ayrıca düşmanlar orta zorlukta bile beni ciddi şekilde zorladı; bazı anlarda gerçekten pozisyon almamı, geri çekilmemi ve düşünerek oynamamı gerektirdiler. Özellikle dönemin çoğu FPS oyununda düşmanlar sadece oyuncuya doğru koşarken burada gerçekten taktik uyguluyormuş hissi veriyorlar.

Oyunun mekaniksel olarak o kadar keyifli bir yapısı var ki zaten bunun temelinde de Valve’ın kullandığı GoldSrc motoru yatıyor. Hareket sistemi son derece akıcı ve yıllar geçmesine rağmen eskimiş hissettirmiyor. Aynı temellerin daha sonra Source motoruna evrilmesiyle Counter-Strike ve Portal gibi yapımlarda da benzer akıcılığı görmek mümkün. Karakteri hareket ettirmek ve bhop yapmak gerçekten tatmin edici. Hatta oyunun kültleşen hareket hissinin ve mod topluluğunun bu kadar uzun ömürlü olmasının sebeplerinden biri de bu.

Burada size lore’unu anlatmayacağım, anlatamayacağım kadar geniş bir evreni var zaten. YouTube’da oldukça fazla video var. Bana kalırsa PolyFP’nin kanalına bir göz atın derim. Oyunu oynama konusunda beni bu kadar iştahlandıran kişi kendisidir.

Bugün dönüp baktığımda Half-Life’ın neden hâlâ bu kadar saygı gördüğünü daha iyi anlıyorum. Sadece hikâyesiyle değil; anlatım biçimi, yapay zekâsı, bölüm tasarımları, hareket sistemi ve mod kültürüyle de FPS türünü ileri taşıyan oyunlardan biri olmuş. Aradan geçen bunca yıla rağmen hâlâ oynanabilir olması da bunun en büyük kanıtı.